Badanie pilotażowe miało na celu ocenę skuteczności systemu szkoleniowego na stymulatorze SPINE Mentor w zakresie stymulacji rdzenia kręgowego (SCS), aby zwiększyć pewności siebie u lekarzy specjalizujących się w leczeniu bólu.
Metodologia
Pięciu ukraińskich lekarzy (neurologów, neurochirurgów i anestezjologa) wypełniło 10-punktową ankietę dotyczącą ich pewności siebie w różnych aspektach implantacji SCS oraz ich opinii na temat skuteczności modeli SCS w celach edukacyjnych. Po przeprowadzeniu procedury implantacji elektrod SCS przy użyciu symulatora lekarze ponownie wypełnili tę samą ankietę. Test U Manna-Whitneya został zastosowany do określenia, czy występowała istotna statystycznie różnica w wynikach ankiety przed i po szkoleniu z użyciem symulatora. Analiza statystyczna została przeprowadzona za pomocą oprogramowania PAST (PAleontological STatistics).
Wyniki
gólnie, pięciu uczestników odnotowało 38% istotny statystycznie wzrost wyników ankiety przed i po interwencji (średnia: 4,2 vs. 6,2, p = 0,0055). W odniesieniu do poszczególnych punktów ankiety uczestnicy wykazali znacznie wyższą pewność siebie w zakresie prowadzenia elektrod (2,6 vs. 5,2, p = 0,008) oraz ogólnych umiejętności technicznych związanych z procedurą SCS po szkoleniu (2,8 vs. 5,2, p = 0,0188). Chociaż pozostałe osiem punktów ankiety nie wykazało istotności statystycznej (p > 0,05), uczestnicy zwiększyli swoją pewność siebie w zakresie:
- wprowadzania igieł zewnątrzoponowych o 28%,
- interpretacji symulowanych zdjęć rentgenowskich o 20%,
- nawigacji w trudnych wariantach anatomicznych o 32%,
- identyfikacji kluczowych punktów anatomicznych o 12%,
- zapewnienia prawidłowego położenia elektrody o 20%,
- przygotowania do wykonania procedury SCS w rzeczywistych warunkach klinicznych o 53%.
Perspektywa uczestników dotycząca wartości symulatora w zakresie doskonalenia umiejętności proceduralnych wzrosła o 38%, a ocena realistyczności symulatora w odniesieniu do rzeczywistej procedury SCS wzrosła o 52%, choć oba te wyniki nie były statystycznie istotne (p > 0,05).
Wnioski
To badanie pilotażowe pokazuje, że wykorzystanie symulacji w szkoleniu z neuromodulacji może skutecznie zwiększać pewność siebie lekarzy w zakresie implantacji SCS. Należy jednak przeprowadzić dalsze badania, aby określić, w jakim stopniu szkolenie z użyciem symulatora przekłada się na poprawę umiejętności proceduralnych w rzeczywistych warunkach klinicznych.
Wprowadzenie
Tradycyjne metody szkolenia w zakresie procedur implantacji SCS prowadzone są pod kontrolą fluoroskopii na zwłokach ludzkich oraz z udziałem prawdziwych pacjentów. Szkolenia z udziałem zwłok ludzkich mają pewne ograniczenia, takie jak krótka trwałość, wysokie koszty oraz brak realistycznych doznań dotykowych. Użycie fluoroskopii w szkoleniu niesie również ryzyko związane z narażeniem na promieniowanie jonizujące, które może powodować uszkodzenia DNA, uszkodzenia tkanek oraz nowotwory. W celu minimalizacji narażenia na promieniowanie lekarze stosują zasadę „tak niskie, jak to rozsądnie możliwe” i noszą dozymetry do monitorowania dawki promieniowania. Czas fluoroskopii podczas próbnej procedury implantacji SCS wynosi średnio 133 sekundy, a lekarze rezydenci wykonujący procedury radiologii interwencyjnej otrzymują około 31% wyższe dawki promieniowania, niż w pełni wykwalifikowani lekarze.
Programy szkoleniowe dla lekarzy specjalizujących się w leczeniu bólu często nie zapewniają wystarczającej liczby przypadków klinicznych, co skutkuje brakiem pewności siebie w zakresie implantacji SCS. W 2017 roku 46% lekarzy specjalizujących się w leczeniu bólu w USA zgłosiło niedostateczne szkolenie w zakresie SCS, przypisując to niskiemu wolumenowi przypadków i konieczności uzupełniania edukacji poprzez programy szkoleniowe organizowane przez producentów SCS. Pandemia COVID-19 dodatkowo pogorszyła dostęp do szkoleń, powodując opóźnienia i odwołania procedur SCS, co ograniczyło praktyczne doświadczenie lekarzy.
Trójwymiarowe (3D) systemy szkoleniowe SCS mogą stanowić rozwiązanie problemu ograniczonego dostępu do procedur SCS. Oferują one nieograniczoną liczbę powtórzeń treningowych, brak narażenia na promieniowanie i natychmiastową informację zwrotną. Dotychczas przeprowadzono jednak niewiele badań dotyczących skuteczności tych systemów w zwiększaniu pewności siebie i umiejętności lekarzy w zakresie implantacji SCS. W jednym małym badaniu przeprowadzonym w pojedynczym ośrodku stwierdzono, że symulacja SCS pomogła lekarzom zwiększyć pewność siebie w dostępie zewnątrzoponowym i implantacji SCS.
Celem niniejszego badania pilotażowego było dalsze określenie skuteczności systemu symulatora 3D SCS w zwiększaniu pewności siebie lekarzy poprzez analizę wyników ankiety przed i po interwencji. Dodatkowo oceniono postrzeganą wartość symulatora jako narzędzia edukacyjnego. Wyniki tego badania wspierają wykorzystanie kształcenia opartego na zaawansowanych symulatorach w edukacji medycznej i poprawę umiejętności w zakresie dostępu zewnątrzoponowego i implantacji SCS.
Wnioski
Badanie pilotażowe wykazało istotny statystycznie wzrost pewności siebie lekarzy po zastosowaniu systemu szkoleniowego na symulatorze SPINE Mentor. Ogólny wzrost wyników ankiet o 38% oraz znaczące poprawy w kluczowych obszarach, takich jak prowadzenie elektrod i umiejętności techniczne, podkreślają skuteczność tej metody szkoleniowej. Dodatkowo, uczestnicy pozytywnie ocenili wartość symulatora w kontekście poprawy umiejętności proceduralnych.
Wyniki tego badania wspierają integrację narzędzi symulacyjnych w programach szkoleniowych specjalizacji leczenia bólu, co może pomóc w przygotowaniu lekarzy do rzeczywistych warunków klinicznych oraz zwiększyć dostępność procedur SCS dla pacjentów.
Autorzy badania: Shan Ali, Mark Friedrich Hurdle, Salim M. Ghazi, Sahil Gupta